我开始问它．．．
难道所谓的一切，到最后终究只是变成了疲倦的逃避吗．．．
开始无所思想．．．
多年不见的老友的遗书．．．
偌大的仙人掌山．．．
赣烟．．．
还有满掌的刺．．．
很紊乱的梦境．．．
我开始沉迷于一种恐惧营造的假设心理状态．．．
十字架般的咖啡杯．．．
还有不知名的车．．．
心如天平．．．
物以衡时则衡．．
悬空即是如此．．．
到底．．
我要什么．．．
困了．．
睡了．．．
忘了．．．
什么都不记得．．．
有如明镜．．．
或许．．．
我看不到明天怎样的．．．
|
Το χωρικό συρτάρι μου．．． Η αγάπη μου που θάβει στο συρτάρι |
|||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||